Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Facebook Twitter YouTube Twitter
Facebook Twitter YouTube Twitter
Marcin Malik
Bunkier

Witam na stronie Kompas. Mam na imię Marcin i to jest moja opowieść. Podróżuję gdyż sprawia mi to przyjemność a przy okazji jest to wspaniały sposób na ciągłą samoedukację, która wzbogaca światopogląd i otwiera oczy na rzeczy dotąd niezauważalne, zarówno w odległych krajach jak i mi najbliższych. Poznawajmy inne kultury lecz szanujmy i brońmy swojej.

Czytaj więcej O AUTORZE

Kanał YouTube

Polecam mój pełen przygód kanał YouTube

Przekaż darowiznę

Jeśli lubisz stronę Kompas i chciałbyś wesprzeć ten projekt, przekaż darowiznę naciskając na poniższy guzik.

Polityka Prawdy

Wyszukiwanie
Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Wycieczki do Azji

Szpieg – book

Miejsce na reklamę

Parę słów od autora

Podróżując od chrześcijańskich pozostałości Konstantynopola i piasków antycznej Persji, poprzez Himalaje, Wielki Mur Chiński oraz gęste dżungle Borneo zdałem sobie sprawę, że świat powinien mieć swój ustalony porządek. Dlatego pomimo moich pięknych przygód i doświadczeń zawsze pamiętałem do której kultury ja sam należę i doceniałem także piękno oraz wartości naszej pięknej - Białej Chrześcijańskiej cywilizacji.

Wymiana walut
Prognoza pogody
O autorze

Filmy dla podróżników

Napisał: Marcin Malik

Filmy dla podróżników

 

Jest wiele filmów, które zachęcają do podróżowania i głębokich przemyśleń o świecie. Dzięki nim Polacy mogą rozwijać swoje zainteresowania także w innych dziedzinach. Moim zdaniem podróże to dyscyplina, której ludzie wciąż do końca nie rozumieją. Większość myli podróże z turystyką, ale ten kto na prawdę jest podróżnikiem, po jakimś czasie zaczyna sobie zdawać sprawę, że rozwinął się także w wielu innych dziedzinach. Przemierzając świat podróżnik zaczyna zgłębiać wiele nauk i zainteresowań. Naukami tymi jest zazwyczaj geografia, historia krajów i cywilizacji, historia sztuki, geologia, polityka i ekonomia. Na tym jednak się nie kończy, gdyż zależnie od doświadczeń podróżnicy interesują się też zoologią, rybołóstwem, obcą kuchnią, botaniką, nurkowaniem, trenowaniem thai-boxingu, produkcją dywanów, czy choćby malowaniem słoni. Według mnie podróże to dyscyplina, która jest tylko wstępem i zachętą do wielu innych pasji.

Z uwagi na to, że na swojej stronie publikuję też artykuły polityczne, ludzie czasem pytają mnie dlaczego ich zdaniem jestem tak 'skrajnie prawicowy’. Odpowiadam: to dlatego że tyle widziałem, tak wiele doświadczyłem i tyloma tematami się interesuję, że po prostu nie wierzę w lewicowe brednie. 'Skrajna prawica’ ich zdaniem, to w mojej opinii przede wszystkim racjonalizm oraz chęć równowagi w każdej sferze życia. Jeden z powodów dla których nienawidzę multi-’kulturalizmu’, to ten że lubię poznawać inne kultury. Szczelne granice pomagają chronić różnorodność. 

 

Wstęp

Przedstawiam filmy, które na pewno zachęcą do podróży, oraz pomogą w rozwinięciu wielu ciekawych zainteresowań. Temat ten zamierzam regularnie aktualizować, dlatego że co jakiś czas będę tutaj dodawać nowe filmy. Polecam.


’ Apocalypto ’

Apocalypto to jeden z najlepszych filmów jakie widziałem. Akcja rozgrywa się gdy cywilizacja Majów chyliła się ku upadkowi, i pierwsi Europejczycy byli w drodze do Meksyku i Ameryki Płd.

W filmie grają aktorzy latynoscy, mieszkający w dżunglii, i mówiący językiem Majów. Prowadzą beztroskie życie polując w dżunglii na tapiry i łowiąc ryby w rzece, jednak pewnego ranka zostają porwani przez łowców głów przysłanych przez Majów. Niektórzy zostają sprzedani jako niewolnicy, a inni są składani w ofierze na wysokiej świątyni, które dziś możemy zobaczyć w Meksyku. Ciekawa jest nie tylko ucieczka i walka głównego bohatera w dżunglii przed sadystycznymi łowcami niewolników; ale też nowe spojrzenie na niewolnictwo, bez wiecznie 'złych’ białych. Interesująca jest także hipokryzja i głupota kapłanów którzy są tylko mordercami ogłupiającymi naród. Scena pełnego zaćmienia słońca jest genialna.

Reżyserem jest Mel Gibson, a wszyscy aktorzy wyglądają na rdzennych mieszkańców Meksyku z okresu Majów. Apocalypto to wielka przygoda, oraz wyjątkowo ciekawy film. Odnoszę wrażenie, że istnieje tam też krytyka globalizacji, gdyż ludzie ci byli szczęśliwi mieszkając w dżunglii, w małych wioskach, w swojej kulturze, natomiast śmierć i nieszczęście były rezultatem tzw. 'cywlizacji i postępu’.

’ Strach to choroba. Wpełznie do duszy każdego, kto się nim przejmie. Już splamił twój pokój. Nie wychowałem cię, abyś żył w strachu.’

Zdecydowanie polecam 'Apocalypto’; film bez wielkich efektów specjalnych, bez komercji, bez moralnego zepsucia, lecz z wielką przygodą i nieznaną lekcją historii. Apocalypto został wyprodukowany w 2006 roku, i myślę że jest to prawdziwy skarb, dlatego że w czasach extremum multi-kulti i poprawności politycznej, powstał film który jest o innej kulturze i który jednocześnie nie ma podstaw ku temu aby znaleźć się na radarze Marksistów.

’ Apocalypto ’

’ Alpha ’

Alpha to film przygodowy, który rozgrywa się 20.000 lat temu, w czasach epoki lodowcowej. Dużą rolę w filmie odgrywają spektakularne pejzarze lodowcowej Europy, oraz zwierzęta z tamtych czasów. W lasach oraz na rozległych przestrzeniach widzimy mamuty, dziki, wilki, bizony, włochate nosorożce, sępy, oraz oczywiście kota szablastozębnego. W filmie Aplha widzimy także związek pomiędzy ludźmi a zwierzętami, oraz sposób w jaki żyły prymitywne plemiona w tamtych czasach. Ciekawe są sceny pokazujące jak ludzie rozpalają ogniska, jak polują, jaki mają obóz, w jaki sposób są ubrani, oraz jak wykonują kamienne noże i groty do strzał i włóczni. Bez względu na zaawansowanie techniczne ludzie też od zawsze mieli potrzebę kontaktu z bóstwami, i mieli zwyczaj chowania umarłych lub budowania im pomników z kamieni. Ludzie mieli zwyczaj tworzenia sztuki, a podstawą była rodzina i życie w grupach.

Przed nastaniem zimy nasze plemię wyrusza na polowanie, używając gwiazd jako nawigacji. Bohaterem filmu jest chłopak o imieniu Keda wkraczający w dorosłe życie. Jego ojciec, który jest liderem plemienia zabiera swojego syna na wyprawę, aby uczyć go sztuki przetrwania, sztuki rozpalania ognia, walki, oraz polowania. Jednak Keda ma łagodne usposobienie i nie chce zabijać. Gdy w końcu dochodzi do polowania na bizony, dochodzi do wypadku. Jeden z bizonów zahacza chłopaka o róg i wypada z nim za klif. Całę plemię myśli że chłopak zginął. Ojciec stawia mu kamienie na pożegnanie, płacze i ma złamane serce widząc że jego syn leży na skale w dole klifu i nie rusza się. Plemię zabiera mięso, i wraca do wioski zanim nastanie sroga zima.

Przetrwanie nigdy nie jest pewne.

W tym miejscu na prawdę zaczyna się piękna przygoda, dlatego że chłopiec budzi się, skacze do rzeki, dochodzi do zdrowia – a następnie na tle malowniczych widoków epoki lodowcowej, oraz walcząc z głodem i bezlitosną naturą próbuje dostać się do domu. Nie będę opowiadał całego filmu, ale przełom następuje gdy Kedę goni wataha wilków, i gdy ten uciekając na drzewo rani jednego, a potem czeka aż wataha odejdzie. Zamiast go zabijać Keda go karmi i poi, zdobywa jego zaufanie, oraz zaczyna z nim polować. Nie zdając sobie z tego sprawy wkrótce chłopak zaczyna związek, który trwa do dziś.

Alpha to film o tym jak ludzie udomowili psy. Szanujmy ten związek i kochajmy naszych wiernych przyjaciół. Pies jest częścią rodziny, częścią plemienia, częścią bycia człowiekiem. Sprawmy aby psy były z nami szczęśliwe. Sam film jest ogromną pre-historyczną przygodą, którą polecam miłośnikom natury.

Reżyserem „Alpha” jest Albert Hughes, a główne rolę grają Kodi Smith McPhee, Jóhannes Haukur Jóhannesson, wilk oraz wspaniała przyroda epoki lodowcowej.

’ Alpha ’


’ The Edge ’

’ Krawędź ’ to film przygodowy, którego akcja rozgrywa się na Alasce. Na początku jest to tylko wycieczka bogatych biznesmenów na łono przyrody, gdzie przy okazji starszy inteligentny miliarder zafundował sesję zdjęciową swojej młodszej pięknej żonie. Podczas lotu samolotem z malowniczej bazy nad jeziorem do bardziej dzikich terenów, rozbija się ich samolot, i nasi trzej bohaterowie muszą się zjednoczyć aby przetrwać. Trzech mężczyzn przyzwyczajonych do luksusu nagle utnkęło w dziczy Alaski, gdzie muszą walczyć o przetrwanie oraz uciekają przed żądnym krwi niedźwiedziem Kodiak, który ich ściga. W tle pojawia się też zdrada, oraz zadrość o pieniądze oraz o kobietę. Według mnie film uczy także tego że ten kto jest bogaty, nie jest zły, ale mądry, zaradny i ambitny. Najciekawsza w filmie jest jednak sama przygoda, oraz do czego ludzie są zdolni aby przetrwać, i jakie brudy wychodzą z 'najlepszych przyjaciół’ gdy nie mają oni już nic do stracenia.

W rolach głównych występuje Anthony Hopkins, Alec Baldwin, urocza Elle MacPherson, i czarny aktor Harold Perrineau. Film 'Krawędź’ został wyprodukowany w 1997 roku, a jego reżyserem był pochodzący z Nowej Zelandii Lee Tamahori. Uważam, że film ten jest wyjątkowo ciekawy i trzymający w napięciu, a piękna przyroda i wielki niedźwiedź są dodatkowymi atutami.

Charles Morse: Więc za co mnie cenisz, Bob?
Robert Green: Podoba mi się twój styl, twoja żona też jest całkiem urocza.
Charles Morse: Więc jak zamierzasz mnie zabić?

Uważam, że czarny aktor był co prawda zatrudniony w tym filmie aby spełnić standardy poprawności politycznej, ale nie grał on poprawnie politycznej roli. Był częścią ekipy, miał obowiązki jak inni, i swoje życie i dobre samopoczucie zawdzięczał Anglikowi. Nie jest to więc kolejna opowieść o 'złych białych’ i 'czarnym który zbawił świat’. Polecam.

’ The Edge ’

Niedźwiedź kodiacki: – jest to podgatunek niedźwiedzia brunatnego, który czasem jest też nazywany gatunkiem 'niedźwiedzia brunatnego Alaski’. Niedźwiedź Kodiak to prawdziwa bestia, która co prawda jest drugim nawiększym niedźwiedziem na świecie, po niedźwiedziu polarnym, ale jest na ogół cięższy i może być bardziej agresywny. Samiec niedźwiedzia kodiackiego osiąga z łatwością 500kg, a czasem nawet 700kg, i na krótkich dystansach potrafi biec z prędkością przekraczającą 60km/h. Jego wysokość na dwóch łapach to około 3m. Także gdyby ktoś zobaczył tego niedźwiedzia, to radzę szukać drzewa, dlatego że ucieczka przed nim w terenie niezabudowanym nie ma sensu. Niedźwiedź kodiacki jest moim zdaniem groźniejszy od swojego krewnego grizzly. Jeśli człowiek widzi jego zęby i pazury z bliskiej odłegłości, to jest to już na pewno ostatnia rzecz jaką widzi w życiu. Na szczęście naturalne środowisko niedźwiedzia kodiackiego znajduje się na archipelagu wysp Kodiak, gdzie jest odizolowany od około 12.000 lat, także trzeba się postarać aby go spotkać, albo być ocalałym z katastrofy lotniczej na jego wyspach. Przez ostatnie 90 lat tylko jedna osoba została zabita przez Kodiaka.

Niedźwiedź kodiacki kontra niedźwiedź polarny: w naturalnych warunkach nigdy nie dojdzie do walki pomiędzy niedźwidziem kodiackim a polarnym, także należy uciąć spekulacje o tym, kto wygrałby taką walkę. Moim zdaniem niedźwiedź polarny uciekałby przed kodiackim w popłochu. Nieźwiedzie polarne uciekają przed grizzly, czasem oddając im swoje zdobycze, więc tym bardziej uciekałby przed Kodiakiem, który jest silniejszy i masywniej zbudowany niż grizzly. Według tego co czytałem jest jednak zasadnicza różnica w psychice pomiędzy kodiakiem a polarnym. Otóż Kodiak jest ciekawski, nieśmiały i nie tropi ludzi na kolejny obiad, natomiast głodny polarny samiec potrafi śledzić ludzi przez wiele dni aby ich zjeść. Zakres występowania polarnego pokrywa się czasem z populacją ludzi, dlatego spotkanie go jest bardziej prawdopodobne (Kanada, Rosja, Grenlandia, Svalbard). Ponadto Kodiak je też owoce leśne i inne rośliny, natomiast polarny je tylko mięso, więc jest bardziej zdeterminowanym zabójcą.


’ Beasts of no nation ’ 

’Beasts of no nation’ to dramat wojenny, który uważam za jeden z najlepszych jakie widziałem. Film ten opowiada o wojnie domowej w Afryce, lecz koncentruje się na dzieciach żołnierzach.

’Beasts of no nation’ w dramatyczny sposób pokazuje, jak dzieci-żołnierze są rekrutowane, manipulowane, wykorzystywane, i przekształcane z ofiar wojny domowej w bestie niszczenia i terroru. Jeszcze bardziej tragiczne i przerażające jest to, że to nie jest tylko kolejny szokujący film wojenny, dlatego że akcja tego filmu rozgrywa się każdego dnia w rzeczywistości, zwłaszcza w dżunglii 'demokratycznego’ Konga i w wielu innych częściach Afryki . . . . . Tragiczne jest też to, że dzieci które zostały podstępem zwerbowane do wojny domowej, nawet nie wiedzą dlaczego walczą, nie wiedzą do kogo strzelają, i w jakiej sprawie. Dla afrykańskich baronów wojennych jest to tylko kolejny czarnuch w Afryce, więc jeśli zginą to będą następni. Fakt ten po raz kolejny udowadnia też moją tezę, że czarni w Europie i USA prowadzą 'walkę z rasizmem’ tylko z powodów ekonomicznych oraz z nienawiści do białych. Największym wrogiem murzyna będzie zawsze inny murzyn.

’Beasts of no nation’ podobał mi się także dlatego, że nie jest to kolejny poprawny politycznie film o 'wybielonych murzynach’, czyli film gdzie czarni aktorzy grają role przeznaczone dla białych. Tutaj czarni grają czarnych, mówią z afrykańskim akcentem, i pokazują realizm życia w Afryce podczas wojny domowej. Pamiętamy czarnych Rzymian, czarnego Achillesa, czarnego nauczyciela pianina na dworze królowej Francji., itd. ? W 'Beasts of no nation’ jest afrykański realizm, i nie jest to też film gdzie biali zostali wybrani na winnych.

Agu: Myślę o mojej mamie… i bracie… i mojej młodszej siostrze ”. „Słońce, dlaczego lśnisz na tym świecie? Chcę cię złapać w moje ręce, ścisnąć cię, aż nie będziesz móc już błyszczeć. W ten sposób wszystko będzie zawsze ciemne i nikt nigdy nie będzie musiał widzieć wszystkich strasznych rzeczy, które się tutaj dzieją”.

Premiera filmu w UK odbyła się 2015 roku, a reżyserem jest Cary Fukanga. W roli głównej występuje Idris Elba, który na co dzień mówi z angielskim akcentem, i który przez poprawnie politycznie media jest przedstawiany jako 'angielski aktor’. 'Beasts of no nation’ był nagrywany w Ghanie. Atutem filmu jest przede wszystkim jego realizm; ale także afrykańskie pejzarze, od dżunglii, po pustynie i afrykańskie wsie. Myślę, że film ten zachęca do podróży po tych częściach Afryki, które ciągle są bezpieczne. Jestem pewien, że miejscowi mają wiele ciekawych, szokujących opowieści dla białych podróżników.

’ Beasts of no nation ’


’ 1492. Wyprawa do raju ’

’1942. Conquest of paradise’. Ten film musi obowiązkowo obejrzeć każdy podróżnik. '1942. Wyprawa do raju ’ to historia wyprawy Krzysztofa Kolumba, oraz tego jaki wpływ miała początkowa kolonizacja rdzennych mieszkańców przez Hiszpanów. W filmie najpierw pokazana jest bitwa polityczna Kolumba o względy królowej Izabeli I, aby ta zechciała go sponsorować. Pod koniec XV wieku była to bardzo niepewna wyprawa, i najpierw Kolumb musiał zebrać na nią środki. Potrzebował statków, ludzi, wszelkich środków niezbędnych do odbycia wyprawy, w którą sam nie do końca wierzył. Kolumb był Włochem, więc tym ciężej było mu przekonać hiszpańską szlachtę oraz samą królową, aby mu zaufali. Aby Kolumb był w stanie odbyć tę wyprawę, musiał po prostu kłamać. Mowił, że jeśli po jednej stronie świata są Chiny, to po drugiej też musi być jakiś kontynent, mimo że nie był pewien. Kolumb mówił że wyprawa zajmie około 3 tygodni, choć wiedział że być może zajmie wiele miesięcy. Nie wiedział nawet czy wróci, i nie wierzył czy w ogóle znajdzie ląd. Kolumb obiecywał hiszpańskiej królowej Izabeli I i królowi Ferdynandowi II złoto, przyprawy, nieznane bogactwa, oraz obiecał poszerzyć chrześcijaństwo.

Pierwszy kontakt z rdzennymi ludźmi Karaibów zaczął się bardzo przyjacielsko. Były ukłony, dary od króla Ferdynanda, i wymiana miłych gestów. Lecz gdy Hiszpanie zobaczyli, że mogą rządzić prymitywnymi plemionami, za drugim razem wzięli aż 17 statków i 1200 ludzi, a następnie zmusili 'Indian’ do niewolniczej pracy, i kazali płacić podatki na rozwój Hiszpanii. Przez wielu okres ten jest określany najbardziej mrocznym w dziejach ludzkości, lecz ludzie Karaibów sami zaprosili Hiszpanów i dali im niewolników, gdyż prymitywne plemiona zawsze były ciekawe myśli technicznej białego człowieka. To się nie zmieniło do dziś, dlatego uważam że kolonizacja europejska miała swoje bardzo złe lecz i dobre strony, zarówno dla kolonistów jak i narodów kolonizowanych. Zdaję sobie sprawę z niewolnictwa, kolonizacji i niszczenia kultur, lecz czasem zastanawiam się jak wyglądałby dziś świat, gdyby nie został on zapłodniony przez światło białej cywilizacji?

Nie wdając się zbyt w historię, film '1492. Wyprawa do raju ’ ukazuje wysiłki Hiszpanów w Nowym Świecie, oraz mękę Indian z Hiszpanami. W filmie tym widzimy walkę z przyrodą i klimatem, ukąszenie węża, nowe choroby, oraz próbę zbudowania pierwszego hiszpańskiego miasta w Nowym Świecie. Niezapomniana jest tu scena budowy kościoła współnymi siłami, oraz wnoszenie ciężkiego dzwona na szczyt za pomocą ludzi i zwierząt. Zdaniem niektórych osób film ten jest przeciętny, a miejscami nawet nudny, choć mi bardzo sie podobał. Wszyscy się jednak zgadzają że film ten wzbogaca wspaniała muzyka, która przeszła do historii kina. Jest to utwór greckiego kompozytora Vangelis, o nazwie ’ Conquest of Paradise ’, i poniżej prezentuję właśnie to dzieło, aby każdy mógł się wczuć w odkrywanie Nowego Świata.

’ Bogactwo nie czyni człowieka bogatym, tylko sprawia, że jest bardziej zajęty. ’

’1492. Wyprawa do raju’ – film z 1992 roku w reżyserii Ridleya Scotta opowiadający historię wyprawy Krzysztofa Kolumba do Ameryki. Występują m.in. Gérard Depardieu, Armand Assante i Sigourney Weaver. Podnoszącą na duchu muzykę skomponował Vangelis.

’ 1492. Conquest of paradise ’ (słuchajcie głośniej)

Co tak naprawdę odkrył Kolumb? 

Postanowiłem wyjaśnić, gdyż wątpię aby ludzie wiedzieli. Krzysztof Kolumb planował odkryć nową drogę morską z Europy do Azji, ale zamiast tego dopłynął do Ameryk. Tak na prawdę jednak Kolumb nie odkrył Ameryki i nigdy nie postawił stopy w Ameryce Północnej. Podczas czterech oddzielnych podróży, które rozpoczęły się w 1492 roku, Kolumb wylądował na różnych karaibskich wyspach, w tym na Bahamach (San Salvador), a także na wyspie nazwanej później Hispaniola (obecnie Haiti i Dominikana). Kolumb przemierzał także wybrzeża Ameryki Środkowej i Południowej, lecz nigdy Ameryki Północnej. Podróże Kolumba przez Atlantyk utorowały drogę do europejskiej kolonizacji obu Ameryk, dlatego znany jest on jako ten, który 'odkrył Amerykę’, mimo że faktycznie Kolumb wskazał drogę Europejczykom do 'Nowego Świata’. Dzięki wyprawie Kolumba Hiszpania podbiła i skolonizowała większość Ameryki Płd i Centralnej, Karaiby oraz południe Ameryki Północnej. Brazylia była oficjalnie skolonizowana w 1500 roku lecz była pod administracją Portugalii, a Meksyk był wzięty przez Hiszpanię w 1519.

Wiadomości o odkryciu Nowego Świata przez Kolumba szybko rozniosły się po Europie. 10 maja 1497 roku odkrywca Amerigo Vespucci wyruszył w swoją pierwszą podróż. Podczas swojej trzeciej i najbardziej udanej podróży odkrył dzisiejsze Rio de Janeiro i Rio de la Plata. Wierząc, że odkrył nowy kontynent, nazwał Amerykę Południową 'Nowym Światem’. Ameryka została więc nazwana na część Vespucciego, mimo że dzisiejsi historycy uważają, że ani Kolumb ani Vespucci nie odkryli Ameryki. Kolumb jest jednak bardziej uznany gdyż to on utorował drogę Europie do kolonizacji obu Ameryk. W symbolicznym stopniu Amerykę Południową kolonizowały też Francja, Wielka Brytania i Holandia. W Ameryce Północnej pierwsza kolonia brytyjska została założona jednak o wiele później, a było nim Jamestown w stanie Virginia w 1607 roku.


’ The Grey ’

’ Przetrwanie ’ to film z 2011 roku o kilku pracownikach naftowych, którzy utknęli na Alasce po katastrofie lotniczej. Samo rozbicie się samolotu na zamrożonym pustkowiu Alaski okazało się tylko początkiem walki o przetrwanie (stąd polski tytuł). Ci mężczyźni którzy przeżyli, są prowadzeni przez wykwalifikowanego myśliwego, by przeżyć, ale na każdym kroku prześladuje ich wataha bezlitosnych kanadyjskich szarych wilków (stąd angielski tytuł). Mężczyźni radzą sobie nawet nieźle po szoku wywołanym rozbiciem samolotu, oraz znoszą bezlitosną zimną pogodę. Jednak krwiożercze, bezlitosne wilki zabijają jednego po drugim i nie odpuszczają.

Atutem filmu jest piękna przyroda Alaski, sposoby przetrwania, walka z dziką przyrodą i wilkami, oraz współpraca rozbitków po to aby przetrwać. Czasem się poddają, czasem mają silną wolę walki, jednak wilki oraz sama Alaska to straszni wrogowie. Pomimo pięknych widoków nie jestem pewien czy film ten warto reklamować dla turystów zmierzających do Alaski.

Reżyserem jest Joseph Carnaham, a w roli głównego myśliwego prowadzącego grupę rozbitków przez Alaskę występuje Liam Neeson (oraz jego irlandzki akcent). Po filmie niektórzy będą raczej woleli zostać w domu.

” Ponownie ruszam w bój,
Bitwa ostatnia czeka mnie.
Żyć i umrzeć tego dnia,
Żyć i umrzeć tego dnia… ”

’ The Grey ’


’ Wodny świat ’

Przede wszystkim ’ Waterworld’ to według mnie jeden z najlepszych filmów przygodowych, post-apokaliptycznych, i zarazem zachęcających do podróży jakie widziałem. Dla mnie film ten reprezentuje wolność, niezależność oraz ciągłe dążenie do celu, nawet jeśli jest on nieznany i niepewny. Nigdy nie zrozumiem dlaczego krytycy filmowi oraz widownia opisują 'Wodny Świat’ jako absolutną klapę? Nie zgadzam się z nimi. Uważam że 'Waterwold’ był świetny, zasługuje na wiele Oscarów i gorąco go polecam.

Akcja filmu rozgrywa się w odległej przyszłości, gdy lodowce całkowicie się roztopiły, a poziom morza wzrósł do ponad 7600 m, pokrywając prawie cały ląd. Fabuła filmu koncentruje się na bezimiennym samolubnym antybohaterze, włóczędze, który żegluje po Ziemi w swoim trimaranie. Ze Starego Świata pozostały tylko drobne siedliska ludzkie, które unoszą się na wodzie, żyjąc w utopijnej nadziei że gdzieś przetrwał suchy ląd. Nasz żeglarz jednak ma przewagę gdyż zmutował do życia na niekończącym się jednym Oceanie. Ma on skórę pomiędzy palcami u stóp, oraz skrzela które pozwalają mu na oddychanie pod wodą, mimo że jest człowiekiem. Żeglarz walczy z głodem, z samotnością, oraz z grupą piratów, która rabuje co tylko może. W końcu nasz żeglarz niechętnie pomaga kobiecie i młodej dziewczynie w znalezieniu suchego lądu, lecz bynajmniej nie robi tego z dobrego serca. Na plecach dziewczynki znajduje się tatuaż, który jest mapą prowadzącą do suchego lądu.

 ’ Suchy ląd nie jest tylko naszym kierunkiem. To nasze przeznaczenie. ’

O tragedii post-apokaliptycznego wodnego świata świadczy jedna scena. Otóż starsza para podchodzi do żeglarza ze swoją córką, i proponuje mu aby ją zapołodnił w zamian za zapłatę w rzeczach które przydałyby mu się w podróży. Ja jeszcze nie miałem takiej propozycji; przynajmniej nie za pieniądze. Piękna była też scena nurkowania do ruin miasta. W świecie tym nie liczy się już złoto czy pieniądze, ale łódź, ziemia, nasiona, i płodna kobieta w celu przedłużenia rodzaju ludzkiego. Myślę, że komuś bardzo zależało aby we wszystkich mediach opisywać 'Wodny Świat’ w jak najgorszy sposób.

'Waterwold’ powstał w 1995 roku, reżyserem jest Kevin Reynolds, a w roli głównej występują między innymi Kevin Costner, Dennis Hopper i Jeanne Tripplehorn.

’Waterwold’


’ Pan i władca: Na krańcu świata ’

Film ten opowiada historię prawdziwego kapitana marynarki wojennej Wielkiej Brytanii, który podczas wojen napoleońskich dostał rozkaz walki z francuskim statkiem u wybrzeżu Brazylii. Kapitan Jack Aubrey to młody kapitan statku wojennego 'Niespodzianka’, który w 1805 roku walczył z szybszym i lepiej uzbrojonym statkiem marynarki francuskiej, o nazwie 'Acheron’. Zdając sobie sprawę z przewagi francuskiej fregaty oraz z doskonałych umiejętności przywódczych francuskiego kapitana, po pierwszym i dotkliwym ataku Francuzów, Anglik okrąża Przylądek Horn i prowadzi swój statek w gęstą mgłę, aby tam rozprawić się z Francuzami.

 ’ Gdy imperia były wygrywane i tracone na morzach, siła narodu zależała od odwagi niewielu. ’

Na filmie jest pokazane życie angielskich marynarzy, którzy pochodzą z różnych klas społecznych, mają różne obowiązki, i reprezentują wszystkie pokolenia. Pracują razem dla wspólnych wygranych, przemierzając świat pod banderą brytyjską. Oto właśnie jest przejaw patriotyzmu oraz pięknej morskiej przygody. Film ten jest o tyle ciekawy, że pokazuje pracę w zespole, sumienny podział obowiązków, pieśni angielskich marynarzy tamtych czasów i walkę z żywiołem. Były to czasy bez socjalizmu, bez poprawności politycznej, i bez zasiłków dla zwykłych nierobów; i to jest według mnie jeden z powodów, dla których Imperium Brytyjskie osiągnęło tak wiele.

(Trzeba jednak pamiętać, że najlepszym przyjacielem Brytanii jest położenie geograficzne, co już było połową sukcesu. Gdyby Brytania znajdowała się pomiędzy Rosją i Niemcami, to wątpię aby Imperium Brytyjskie kiedykolwiek miało miejsce. Jedynym innym krajem którego położenie geograficzne jest tak korzystne, jest Japonia, i właśnie to położenie geograficzne może mobilizować do dominacji oraz poczucia supremacji.)

Na filmie jest też pokazany kontakt z przedstawicielami odległej kultury, którzy podpływają do brytyjskiego statku na czółnach i są szczęścliwi widząc angielskich marynarzy. Ogromnym atutem filmu są także zdjęcia na Wyspach Galapagos. Przez to właśnie 'Pan i Władca’ jest pierwszym filmem niedokumentalnym gdzie akcja rozgrywała się w tak wyjątkowym miejscu. Przyrodnik dzięki temu po raz pierwszy zobaczył legwany morskie, albatrosy, oraz miał okazję opisać wiele innych nieznanych dotąd gatunków roślin i zwierząt.

’ Master and Commander: The Far Side of the World ’

Dzięki tym wszystkim rzeczom, uznaję 'Pana i Władcę, także za sposób uhonorowania wspaniałych osiągnięć Imperium Brytyjskiego. Żyjemy dziś w czasach gdy dla wymogów poprawności politycznej o Imperium Brytyjskim należy mówić tylko źle, lecz Imperium Brytyjskie także budowało, edukowało, oraz miało ogromny wpływ na rozwijanie wielu nauk. Gdyby nie światło białej cywilizacji, to możliwe że w wielu częściach świata epoka kamienia łupanego trwałaby do dziś, a jedynymi wynalazkami murzynów byłyby patyk w nosie, oraz liść . . . w wiadomym celu!


’ Arktyka ’ 

’ Arktyka ’ to film o woli przetrwania oraz nie poddawania się, bez względu na to jak jest ciężko. Jest to też film o tym jak dużo dobrego potrafi zrobić człowiek dla innego człowieka, nawet jeśli go nie zna. Po katastrofie lotniczej mężczyzna utknął na arktycznym pustkowiu, lecz pomimo samotności radzi sobie dość dobrze i żyje w miarę dobrych warunkach. Mieszka we wraku, także chroni się przynajmniej przed wiatrem. Oprócz tego rozpala ogień na butli gazowej, więc może się ogrzać. Nasz rozbitek jest także bardzo dobry w łowieniu ryb spod tafli lodu, co przyznam że jest dość efektownym doświadczeniem tego filmu.

Nasz bohater jednak chce wrócić do cywilizacji, i dlatego wypatruje patrolujących helikopterów. Gdy ten w końcu go widzi i próbuje wylądować, rozbija się z powodu bardzo złej pogody. Pilot ginie, jednak kobieta przeżywa. Na wskutek katastrofy jest jednak w szoku, jej stan jest bardzo niepewny, a swoje reakcje potwierdza tylko ściskając rękę swojego opiekuna. Wkrótce nasz bohater zadaje sobie pytanie; czy czekać na kolejny helikopter który może nadlecieć lub nie, i przez to skazywać na śmierć kobietę która chciała go uratować, czy czekać na kolejny helikopter w średnim komforcie jak na okoliczności. On jednak postanawia wziąć kobietę na sanie i ślizgając ją po śniegu i lodzie, wyrusza na niepewną wyprawę w nieznane, nawet ryzykując własne życie. Wielkimi atutami filmu są oczywiście plenery, niedźwiedzie polarne atakujące człowieka, scena w jaskini, oraz nauka łowienia ryb spod lodu.

’ Szukają cię, nie martw się. Będą tu jutro.

Albo pojutrze. Nie martw się. ’

’Arktyka’ to film, w którym w zasadzie gra tylko jeden aktor, i uważam że jest on znakomity. Naszym nieustraszonym bohaterem, walczącym z niedźwiedziami polarnymi i arktycznym mrozem jest Duńczyk Mads Mikkelsen, który jest wyśmienity w tej roli. Podejrzewam, że sam pokonałby niedźwiedzia polarnego w walce na pięści. Film został powstał w 2018 roku, a jego reżyserem jest Brazylijczyk Joe Penna.

’ Arktyka ’


’ Wszystko za życie ’

’ Wszystko za życie ’ to biograficzny dramat przygodowy, który jest inny niż te, które zazwyczaj opisuję. Głównym bohaterem jest Christopher McCandless, młody absolwent Uniwersytetu Emory, który zakończył studia jako prymus zarówno w nauce jak i w sporcie. Chris pochodzi z dobrze sytuowanej rodziny, i jako inteligentny młody człowiek po studiach ma szansę zacząć dochodową karierę. Jego rodzice chcą mu kupić samochód i chcą aby wykorzystał ich pomoc oraz swoje wykształcenie, i aby osiągnął sukces. To jest jednak marzenie jego rodziców.

Christopher postanawia przekazać swoje wszystkie oszczędności na cele charytatywne, pozbywa się reszty majątku, i wyrusza w epicką przygodę po Ameryce, której celem ma być Alaska. Podczas swojej podróży najpierw pali resztę swoich pieniędzy, niszczy swoje dokumenty, oraz porzuca swój stary samochód. Następnie wyrusza w szaloną podróż autostopem, a na swojej drodze spotyka wielu ciekawych ludzi, którzy zmieniają jego charakter i widzenie świata. Podróżując przez parą lat Chris ima się różnych zajęć, oraz spędza czas z ludźmi których uważa za ciekawych, i tak samo oderwanych od rzeczywistości jak on.

Chris nie działa rozważnie, ale robi tylko to co podpowiada mu serce, i najbardziej lubi niepewność jutra oraz przygodę, która z niej wynika. Mimo, że mógłby mieć szanowaną pracę w garniturze, mógłby jeździć nowym samochodem i być otoczym ludźmi fałszywych uśmiechów, on wybiera życie biednego podróżnika – i jest szczęśliwy. Na przykład przez długi czas mieszka we wraku starego autobusu, gdzie poluje na zwierzęta, zbiera owoce leśne, oraz zioła. Jak ta przygoda skończyła się dla Chrisa, pozostawiam do obejrzenia dla widzów.

Christopher McCandless: Niektórzy ludzie czują, że nie zasługują na miłość. Po cichu odchodzą w puste przestrzenie, próbując zamknąć luki przeszłości.

Film ’ Wszystko za życie’ powstal w 2007 roku. Reżyserem był Sean Penn, a rolę tytułową zagrał Emile Hirsh. Film jest długi gdyż trwa aż 2.5h, lecz jest to piękna opowieść drogi, która moim zdaniem zostanie niezrozumiana przez kogoś kto nie jest podróżnikiem.

’ Into the wild ’

Bohater tytułowy przypomina mi trochę mnie. Mogłem mieć dobre życie w Warszawie, lecz jako młody chłopak po studiach wyruszyłem na przygodę do Londynu, która trwa już większość mojego życia. Imając się wielu zajęć poniżej moich kwalifikacji, rzucałem wszystko aby lecieć z plecakiem na koniec świata, czasem nawet nie wiedząc dokładnie gdzie. Spałem w najbardziej obskurnych dziurach Azji, w namiocie na pustyni i w dżunglii, a parę razy nawet pod ciężarówką. Gdy w Londynie wydostałem się już z czarnego oraz cygańskiego getta, miałem potem bardzo dobre szanowane prace, ale też 'miałem jedną podstawową wadę.’ Otóż byłem bardzo zły w lizaniu czarnej dupy, co w Królestwie Poprawności Politycznej jest wręcz kluczem do sukcesu. Studia zaliczyłem bardzo dobrze, i moja jakość pracy też była zawsze chwalona – jednak z poprawności politycznej i tolerancji byłem tak beznadziejny, że w Anglii zwalniali mnie z każdej pracy. Co wtedy robiłem, oprócz pokazywania im środkowego palca na goodbye? Pakowałem plecak, i po kilku dniach byłem już w samolocie lecącym na pustynie, dżungle, slumsy Indii, itd. To co zrobił Chris było szalone, ale inni to samo myślą o mnie. Społeczeństwo chciało abym był karierowiczem w ganiturze, który żyje po to aby spłacać karty kredytowe oraz kredyt za dom. Teraz już wiem, że społeczeństwo się myliło, a ja miałem rację. Niczego nie żałuję, i bohater filmu chyba też nie.


’ Poza Światem ’

’Cast Away’ to film, który przypomina mi trochę historię Robinsona Crusoe, przeniesioną do czasów obecnych. Głównym bohaterem jest mężczyzna, który ma pracę w firmie dostarczania paczek FedEx. Jest on punktualny, dobrze zorganizowany, i dobrze mu się układa w życiu prywatnym. Jednak pewnego pechowego dnia, podczas lotu do Malezji, jego samolot rozbija się podczas silnej burzy gdzieś nad Pacyfikiem. Nasz bohater, Chuck Noland, jako jedyny przeżywa wypadek, a następnie poprzez ogromne fale, deszcz i błyskawice dopływa do bezludnej wyspy, gdzie pozostaje przez wiele lat.

Chuck próbuje nawiązać kontakt ze światem zewnętrznym, ale bezskutecznie. W międzyczasie uczy się jak rozłupywać kokosy, zbiera szczątki samolotu wyrzune na brzeg, uczy się polować na ryby, jak rozpalać ognisko, i także chowa pilota. Wszystkie te proste rzeczy, które w cywilizowanym świecie są normalnością nie wymagającą wysiłku, na tej bezludnej wyspie są dla niego ogromnym osiągnięciem. Jedynym jego przyjacielem jest piłka do siatkówki Wilson.

’ Wolę zaryzykować na oceanie, niż zostać tutaj i umrzeć. ’

Dla widzów, 'Poza Światem’ to wielka dramatyczna przygoda o przetrwaniu, która uczy pokory do tego co można utracić. Chuck Noland znalazł się w świecie gdzie musi walczyć o każdą najmniejszą rzecz. Jest to świat oderwany od reszty świata, gdzie Chuck ma wiele czasu na przemyślenie sensu życia. Wszystko co miał w poprzednim świecie zostało mu odebrane, a jego umiejętności przestały się liczyć. Na wyspie może on liczyć tylko na siebie, i musi się wszystkiego uczyć od nowa.

’Poza Światem’ powstał w 2000 roku, reżyserem jest Robert Zemeckis, natomiast główną rolę gra Tom Hanks. Przez większość filmu na ekranie widzimy tylko jednego człowieka i jego piłkę do siatkówki, lecz aby ten jeden człowiek mógł wyglądać realistycznie, domyślam się że dookoła niego musiało pracować kolejnych 200 ludzi, których nie oglądamy. Budżet filmu to $90mln, także tyle kosztowało posadzenie Toma Hanksa na wyspie 🙂

’Cast Away’

Widzowie zastanawiają się także czy firma przesyłkowa FedEx zapłaciła za reklamę. Dyrekcja FedEx sama przyznała że ciężko jest w to uwierzyć że FedEx nie zapłaciło nawet 1 centa filmowi, mimo że bardzo na tym skorzystała. Po premierze filmu 'Cast Away’, zarobki FedEx znacząco poszły w górę, a marka tej firmy stała się rozpoznawana także w Europie i Azji. Dla FedEx była to więc to darmowa reklama …. warta ciężkie miliony. Filmowi nie zapłaciła też firma Wilson, produkująca piłki. Ja uważam, że w takim wypadku reżyser powinien wymyślić fikcyjne firmy na potrzeby filmu.

 

Wkrótce kolejne filmy dla podróżników . . .

TAGI
PODOBNE ARTYKUŁY

ZOSTAW KOMENTARZ

  • Zwierzęta
  • Akta plażowe
  • Ciekawi ludzie - niezapomniane twarze
  • Birma (Myanmar)
  • Armenia
  • Tadżykistan